PoczątekPonad 180 turystów wyruszyło 18 stycznia br. na XXII Zimowy Rajd „W nieznane”, zorganizowany po raz pierwszy w 2014 r. przez Oddział Koszaliński Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.

Organizatorzy  chcieliby  złożyć wyjątkowe podziękowania  Panu Maciejowi Berlickiemu Burmistrzowi Gminy i Miasta Sianów za przychylność w realizacji tego rajdu, a także za przekazanie wspaniałych materiałów krajoznawczych, które otrzymali uczestnicy konkursów. Równie gorące podziękowania są skierowane do Pana Krzysztofa Sosnowskiego Dyrektora Gimnazjum Gminnego w Sianowie. Szczególnie wzniośle koszaliński PTTK dziękuje Panu pułkownikowi Wojciechowi Grobelskiemu za wspaniałą, łapiąca za serce i poruszającą duszę lekcję patriotyzmu, która na długo zapadnie w pamięci.

Miejscem zbiórki uczestników rajdu był parking u podnóża Góry Chełmskiej… 

P. Marcin Kruszczyński, komandor rajdu z koszalińskiego PTTK : – Zanim ruszyliśmy, uczestników rajdu powitał Prezes Oddziału Koszalińskiego PTTK ― kol. Józef Tadeusz Tokarz. Następnie jako komandor rajdu przedstawiłem uczestnikom trasę, którą będą szli. Tradycja rajdów „W nieznane” polega na tym, iż uczestnicy nie wiedzą którędy będzie ona przebiegała i gdzie będzie zakończenie. Z kolei kol. Kazimierz Raczyński, Przodownik Turystyki Pieszej, opowiedział nam o pomniku, koło którego się spotkaliśmy.

[Monumentalny głaz poświęcony jest Powstańcom Listopadowym, którzy jako jeńcy po klęsce Powstania zbudowali drogę z Koszalina do Sianowa. Autorem pomnika jest słynny artysta rzeźbiarz Zygmunt Wujek].

Trasa, którą ruszyliśmy, została niedawno wyznakowana.

[Dnia 3 grudnia 2013 r. w siedzibie Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego odbyła się konferencja podsumowująca zakończenie projektu dotyczącego części Pomorskiej Drogi św. Jakuba, która przebiega przez województwo zachodniopomorskie].

Na jednym z postojów przekazałem wszystkim kilka informacji na temat tego szlaku i narodzin pielgrzymowania.

[Pomorska Droga św. Jakuba wiedzie aż z Kretyngi na Litwie (miasta Jana Karola Chodkiewicza, Wielkiego Księcia Litewskiego), przez Kaliningrad, do Polski ― przez Elbląg, Gdańsk, Lębork, Słupsk, Sławno, Darłowo, Sianów, Koszalin, Białogard, Kołobrzeg, Kamień Pomorski, Wolin, Świnoujście  (ok. 713 km), i dalej łączy się na terenie Niemiec z Via Baltica. W Powiecie Koszalińskim łączna długość Szlaku wynosi ponad 120 km. Pielgrzymowanie, czyli bycie poza domem, bycie w obcym kraju, zapoczątkował św. Jakub Większy (Starszy), jeden z 12 apostołów Jezusa Chrystusa. To on wyruszył z Ziemi Świętej wraz z grupą uczniów i przybył do Hiszpanii, aby prowadzić pracę misyjną. Z powodu niepowodzeń misji powrócił do Ziemi Świętej, gdzie w roku 44, z rozkazu Heroda Agryppy I, zginął ścięty mieczem jako pierwszy z 12 apostołów. Uczniowie wykradli ciało Jakuba i prowadzeni przez anioła dotarli do Hiszpanii, gdzie pochowali je we wskazanym miejscu. Z uwagi na burzliwe dzieje historii dopiero w VIII lub IX w., jak głosi legenda, pustelnik o imieniu Pelagiusz miał objawienie, w którym usłyszał, że „pole gwiazd” przywiedzie go na miejsce i ukaże grobowiec Świętego Jakuba. Święty Jakub to po hiszpańsku Santiago, a pole gwiazd po łacinie to campus stella. Stąd wywodzi się nazwa osady, w której zbudowano później sanktuarium: Santiago de Compostela (św. Jakub na polu gwiazd), do którego pielgrzymują ludzie z całego świata. Właśnie na okres XI–XIII w. przypada zdecydowanie największe nasilenie ruchów pielgrzymkowych, w tym także i w Polsce, na co niemały wpływ miały wyprawy krzyżowe. Niestety, w okresie walk religijnych (XVI–XVII), reformacji, rozbiorów, wojen napoleońskich, walk z zaborcą i usiłowania przywrócenia niepodległości pielgrzymowanie na ponad 450 lat zamarło]

O ponownym narodzeniu pielgrzymowania wspomniałem,  gdy weszliśmy na Górę Chełmską (136,6 m n.p.m.), jedną z trzech świętych gór Pomorza (dwie inne to: Święta Góra Polanowska – 154 m n.p.m., Rowokół k. Smołdzina – 115 m n.p.m. ), i przystanęliśmy przy kaplicy – Sanktuarium Przymierza, w którym znajduje się obraz Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej.

[Właśnie to święte miejsce związane jest z Wielkim Polakiem Papieżem Janem Pawłem II, który 1 czerwca 1991 r. poświęcił obraz i kaplicę. W 1982 r. w Santiago de Compostela Papież Jan Paweł II  ogłosił tzw. Akt Europejski, który przyczynił się do odrodzenia się pielgrzymowanie. Cztery lata później, w 1986 r., Rada Europy uznała Drogi św. Jakuba za najważniejszy szlak kulturowy Kontynentu. W 1993 r. hiszpańską Drogę św. Jakuba wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO].

Uczestnicy „Rajdu w nieznane” maszerowali dalej lasem w przepięknej zimowej scenerii. Pokonaliśmy kilka wzniesień, z czego najbardziej cieszyli się najmłodsi, gdyż mogli pozjeżdżać na… czym się dało. Po około 8 km dotarliśmy do miejscowości Kłos, a następnie do Sianowa, gdzie skierowaliśmy swoje kroki do kościoła parafialnego pw. św. Stanisława Kostki. Dzięki uprzejmości księdza proboszcza Pawła Brostowicza mogliśmy obejrzeć tę piękną świątynie, która znajduje się na Szlaku św. Jakuba. Kolega Radosław Siegieda, Przodownik Turystyki Pieszej, opowiedział o wielostylowości kościoła:

[wieża z kołem młyńskim nad portalem z XV w. reprezentuje gotyk, zwieńczona szczytem barokowym, nawa o konstrukcji ryglowej pochodzi z kolei z przełomu XVII−XVIII w.; ołtarz główny, ambona i chrzcielnica reprezentują styl renesansowy, a prospekt organowy ― styl klasycystyczny].

W kilku zdaniach kol. Radosław przypomniał także o zbudowanym w 1879 r., wspaniale prezentującym się sianowskim ratuszu, obok którego kilka chwil później przechodziliśmy.

Rajd zakończyliśmy w gościnnych murach Gimnazjum Gminnego w Sianowie. Tu w cieple i pod dachem mogliśmy zjeść rajdową grochówkę. Nie był to jednak koniec atrakcji. Otóż, mieliśmy okazję spotkać się z pułkownikiem Straży Granicznej Panem Wojciechem Grobelskim, który w przedwojennym oficerskim mundurze Korpusu Ochrony Pogranicza dziarsko przymaszerował do budynku szkoły. Ponieważ 22 stycznia obchodzimy 151. rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego (1863 r.), poprosiliśmy pana pułkownika, aby opowiedział uczestnikom rajdu o tym ważnym zrywie narodowowyzwoleńczym.

[Temat przewodni opowieści dotyczył „Znaczenia symboli narodowych w okresie zaborów”. Symbolami tymi są po dziś dzień: orzeł ― godło Polski, biało-czerwone barwy narodowe i hymn Polski ― Mazurek Dąbrowskiego. Z prezentacji mogliśmy się dowiedzieć, jak ważne dla Polaków w tamtych czasach były symbole narodowe oraz że za ich pielęgnowanie i przechowywanie płacili często najwyższą cenę. Szczególną ciekawość wzbudziła część prezentacji dotycząca czarnej biżuterii, być może dlatego, że mało osób wie, z czym ta nazwa jest związana. Otóż, ten rodzaj biżuterii był noszony na znak żałoby narodowej po upadku Powstania Styczniowego. Wykonywano ją z tanich materiałów, np. z patynowanego czarnego żelaza. Oryginalną biżuterię przekazywano na zakup broni i amunicji, aby wspomóc powstańców].

Przy tego typu okazjach oczywiście nie mogło zabraknąć pieśni patriotycznych z tamtego okresu. Wykorzystując śpiewnik „Jeszcze Polska nie zginęła – Pieśni Patriotyczne i Narodowe” z 1893 r. (zebrane przez Franciszka Barańskiego), wszyscy uczestnicy zaśpiewali pieśń „Piosenka Dzieci na Wałach Warszawy”, na melodię Mazurka Dąbrowskiego. Pieśń ta została napisana podczas obrony Warszawy przed wojskami rosyjskimi w czasie Powstania Listopadowego w 1831 r.. Na specjalnie przygotowanych stołach można było także podziwiać wspaniałą kolekcję orderów i odznaczeń. Na koniec, zgodnie z tradycją rajdów, wręczono nagrody książkowe i dyplomy dla zwycięzców w konkursie krajoznawczym, odznaki 60-lecia OTP, srebrne i złote „siedmiomilowe buty”, odznakę Turysta Przyrodnik, a także dyplomy uczestnictwa. Każdy uczestnik mógł potwierdzić swój udział w rajdzie okolicznościową pieczątką, jak również specjalną pieczątką za przebycie Szlaku Jakubowego, którą przygotowała kol. Emilia Raczyńska.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za wspaniałą atmosferę podczas rajdu i zapraszamy na kolejny. Informacja będą zamieszczone na stronie internetowej www.koszalin.pttk.pl/.

W drodze Prelekcja Prelekcja_2

Laisser un commentaire